HAY GÖNÜL ÇAĞLAYANIM

Hay gönül sen kime yarenlik etinde
Kırık bir testi gibi akıttım gözyaşını
Güneş miydi seni böyle kurutan aşktan
Denizler miydi seni aşka boğan
Neydi söyle gönül söyle yar
Dilin lal olmuş söylemez dermanı bulayım
Kanayan yarana mehlem olayım
Gözünden akan yaşa cihanlar yakayım
Sen söyle lal dillim söyle yanan göğsüne
Gözyaşımdan serpeyim derman olsun
Sen kuruyacağına ben kuruyayım
Hay gönül aşkından yanan yürek benim
Sensiz hasret çeken kalbe söz geçmez
Uçarda kuş gibi konarsa dalına
Lal olmuş diline su ver serpilsin haykırsın
Kanatların arasından aşkını çıkarsın
Kalbimi sana versin senin olan yerine koyarsın
Göçmen yurdumun çağlayan deresi
Akarsın gönlüm gibi nereye
İçimde derman bulayım desem durmazsın
Ürkek ceylan gibi nere kaçarsın
Dur da bir soluklanayım kıyında
Durgun suyunda aşkıma bakınayım
Kokma kirletmez kanayan yaram
O senden de derin çağlar lal diliyle söylemese de
Haykırır gözleri bunu da sen görmezsin
Yamacında sana bakarken o gözler sana seni
Sen diye verecek gözünden tane , tane yaşlarını
Kavuşturacak kanayan yarasıyla seni gözyaşıyla
Hay gönül sen kime yarenlik etinde
Beni sensiz derde saldın

Savaş Barış BİRCAN

12.09.2009